Rice Terrace Puzzle
ในการเกษตรระเบียงเป็นชิ้นส่วนของเครื่องบินลาดเอียงที่ถูกตัดเป็นชุดของพื้นผิวหรือแพลตฟอร์มแบนที่ลดลงอย่างต่อเนื่องซึ่งมีลักษณะคล้ายกับขั้นตอนเพื่อจุดประสงค์ในการทำฟาร์มที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ดังนั้นการจัดสวนประเภทนี้จึงเรียกว่าการลดลง ขั้นตอนระเบียงที่สำเร็จการศึกษามักใช้ในการทำฟาร์มบนภูมิประเทศที่เป็นภูเขาหรือภูเขา ทุ่งนาลดการกัดเซาะและการไหลบ่าของพื้นผิวและมีประสิทธิภาพสำหรับการปลูกพืชที่ต้องใช้น้ำมากรวมถึงข้าว ระเบียงข้าวเพียงแห่งเดียวที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นมรดกโลกของยูเนสโกคือระเบียงข้าวของ Cordilleras ฟิลิปปินส์ [1]
ทุ่งนาที่มีการทำข้าวมีการใช้อย่างกว้างขวางในข้าวข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ในเอเชียตะวันออกใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงสถานที่อื่น ๆ การทำฟาร์มระเบียงภูมิอากาศที่แห้งแล้งเป็นเรื่องปกติตลอดลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียนเช่นในCadaqués, Catalonia, ที่ซึ่งพวกเขาถูกนำมาใช้สำหรับไร่องุ่น, ต้นมะกอก, ไม้โอ๊คจุกไม้ก๊อก ฯลฯ บน Mallorca หรือใน Cinque Terre ประเทศอิตาลี
ในแอนดีสอเมริกาใต้เกษตรกรใช้ระเบียงที่รู้จักกันในชื่อ Andenes มานานกว่าพันปีเพื่อทำฟาร์มมันฝรั่งข้าวโพดและพืชพื้นเมืองอื่น ๆ การทำฟาร์มแบบระเบียงตามระบบที่ซับซ้อนได้พัฒนามานานหลายศตวรรษโดยวิศวกรของอินคาเพื่ออนุรักษ์น้ำที่หายากในภูเขา ระเบียงถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์จากดินตื้นที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดและเพื่อให้สามารถชลประทานพืชผลได้ Inca ใช้ระบบคลองท่อระบายน้ำและ Puquios เพื่อไหลผ่านน้ำผ่านดินแดนแห้งและเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ พวกเขาให้อาหารที่จำเป็นเพื่อสนับสนุนประชากรของเมืองอินคาและศูนย์ศาสนาเช่นมาชูปิกชู
นอกจากนี้ยังใช้การทำสวนสำหรับการทำสวนบนภูมิประเทศที่ลาดชัน สวนที่แขวนอยู่ของบาบิโลนอาจถูกสร้างขึ้นบนภูเขาเทียมที่มีระเบียงก้าวข้ามเหมือนอยู่บนซิกการัต
ทุ่งนาเป็นเรื่องธรรมดาในหมู่เกาะที่มีความลาดชัน หมู่เกาะคานารีนำเสนอระบบที่ซับซ้อนของระเบียงที่ครอบคลุมภูมิทัศน์จากสวนชลประทานชายฝั่งไปจนถึงทุ่งแห้งในที่ราบสูง ระเบียงเหล่านี้ซึ่งมีชื่อว่า "Cadenas" (โซ่) ถูกสร้างขึ้นด้วยผนังหินของการออกแบบที่มีทักษะซึ่งรวมถึงบันไดและช่องทางที่แนบมา
ในภาษาอังกฤษเก่าระเบียงก็เรียกว่า "Lynch" (Lynchet) และเป็นตัวอย่างของโรงสี Lynch ใน Lyme Regis ซึ่งน้ำมาถึงผ่านแม่น้ำไปตามระเบียง การตั้งค่านี้ใช้ในพื้นที่ที่สูงชันในสหราชอาณาจักร
ดาวน์โหลด